Nara is een stad die bekendstaat om zijn tempels en ligt op twee uur sporen van Minoh. Nara is dan ook ideaal voor een daguitstapje. Samen met 6 kotgenoten ben ik vroeg in de ochtend vertrokken. Ik had de trip een beetje voorbereid, maar met 7 is het natuurlijk onmogelijk om te houden aan een schema. Het begon al tijdens de treinreis, we moesten 3 keer overstappen. In het station waar we de eerste keer moesten overstappen, wou Robert, net voor de trein kwam, nog snel even zijn blikje wegwerpen, met gevolg dat de deuren voor zijn neus slootten. Er zat niet anders op, dan te wachten tot hij met de volgende trein aankwam. Gelukkig rijdt de monorail om het kwartier, dus al bij al viel het nog mee. De trein naar Nara vertrok in Osaka-station, een van de drukste stations van de stad. Het was inderdaad druk, hoewel het nog geen eens spits was.
Onze eerste stop was de Horyuji (法隆寺), een tempel waarvan enkele gebouwen tot de oudste houten gebouwen ter wereld behoren, en geklasseerd is al Unesco werelderfgoed. Eigenlijk viel die een beetje tegen, er waren zeker interessante gebouwen, maar die waren niet allemaal zou oud, en zelf de oudste waren niet volledig oud. Ze is de centrale pilaar van de pagode geveld in 594, maar niet de hele constructie dateert van 594. Maar al bij al, heb ik geen spijt van naar de Horyuji te zijn gegaan. Het blijft een ‘must see’ voor elke Japanreiziger.
Daarna zijn we naar Nara park (奈良公園) gegaan. Het park staat bekend om zijn tamme herten, en niet een paar maar honderden. Er worden zelf snoepjes verkocht die gebaseerd zijn op hertenkeutels. In het park zijn 2 tempels en een shintoheiligdom te bezichtigen. Ik had ze graag allemaal bezichtigd, maar uiteindelijk is het enkel de Todaiji (東大寺) geworden. Todaiji betekent grote westelijke tempel, en groot is hij. De grote boeddhahal is 48,74 meter hoog en 57 meter breed, wat de grote boeddhahal het grootste houten gebouw ter wereld maakt. In het gebouw staat een enorm boeddhabeeld. Allemaal zeer impressionant.
Aangezien het al eind november is, en dus vroeg donker wordt, sloot alles al zeer vroeg. Na de Todaji hebben we nog wat souvenirwinkeltjes bezocht en dan de trein naar huis genomen.
Natuurlijk heb ik een aantal foto’s genomen. Ik moet toegeven dat ik behoorlijk slecht heb gefotografeerd. Mijn camera stond op de verkeerde modus, wat ik te laat opmerkte. Maar ja, hier zijn ze.
