Deze week was het best wel een drukke week. Maandag ben ik naar de Japanse tuin van een park hier in de buurt geweest (万博記念公園, banpaku ki’nen ko’en). De bladeren van de bomen zijn hier overal aan het verkleuren. Nu denk je, dat is niet zo speciaal, dat doen de loofbomen in België ook (Ja geloof het of niet, er is me gevraagd of de bladeren van de bomen in België ook verkleuren), maar hier is het echt wel prachtig.. Bij het aanplanten van een Japanse tuin houdt men rekening met hoe de tuin er in de herfst zal uitzien, wat een prachtig palet van herfsttinten oplevert. Ik laat de foto’s voor zich spreken.
Donderdag ban ik naar een nomikai (飲み会) geweest. Wat zoveel betekent als elkaar ontmoeten en drinken. Ik was uitgenodigd op het appartement van 3 Japanse studentes van hier op de unief. Wel best speciale gevallen, maar ze zijn wel cool. Takae de meest excentrieke van al, staat meestal op de campus gekleed als een halve hippie een sigaretje te rollen. Niet bepaald een doorsnee Japanse. Ze geven elke week een feestje op hun appartement (wel eigen drank meebrengen). Deze week was er uitzonderlijk veel volk, een man of 20. Ik heb me echt goed geamuseerd, de ochtend erna wel minder, ma soit.
Vrijdag was ik uitgenodigd op een tabehodai/nomihodai (食べ放題/飲み放題). Tabehodai = eten a gogo, nomihodai = drinken a gogo. Het was georganiseerd door de studenten Spaans. Glenda van bij mij op kot is Spaanstalig en vroeg of ik en nog een paar andere ook meegingen. Het was in een privé-tatami-kamer van een restaurant ergens in Umeda (’t centrum). Het eten was niet zo speciaal, maar ik had meer het idee dat het om de alcohol ging. Hoewel ik me goed heb gedragen hoor.
Zaterdag heb ik tot een stuk in de namiddag geslapen. In de late namiddag ben ik weeral naar Umeda gegaan om te gaan eten met Emanuela (It), Elizabeth (een Japanologe die in Leuven heeft gestudeerd) en haar Japanse vriend, Go en een Japanse vriendin van Emanuela, Ayumi. Ayumi is echt super grappig. Zaterdag had ze laarzen met zeer hoge hakken aan, met gevolg dat ze liep alsof ze net een fles wijn had leeggedronken en dan moet je nog weten dat ze niet stil kan praten, maar altijd roept. Het was de moeite hoor, maar ‘t is echt wel een lieve meid.
Dat was zowat men weekend. Volgende weekend is er veel gepland, waarschijnlijk zaterdag naar Kobe en zondag naar Kioto. Ik weet nu al, dat ik bekaf ga zijn, dus het kan wel even duren voor je iets van me hoort.
Ook heb ik nog 2 foto’s van het eten tijdens de studiereis, gepost. Heerlijk!
Vooral dat voedsel blijven fotografern
Doe ik ook op vakantie
Je stelt het nog steeds goed
Dat was wel te verwachten