Eten, drinken, feesten 2 december 2007

Deze week was het best wel een drukke week. Maandag ben ik naar de Japanse tuin van een park hier in de buurt geweest (万博記念公園, banpaku ki’nen ko’en). De bladeren van de bomen zijn hier overal aan het verkleuren. Nu denk je, dat is niet zo speciaal, dat doen de loofbomen in België ook (Ja geloof het of niet, er is me gevraagd of de bladeren van de bomen in België ook verkleuren), maar hier is het echt wel prachtig.. Bij het aanplanten van een Japanse tuin houdt men rekening met hoe de tuin er in de herfst zal uitzien, wat een prachtig palet van herfsttinten oplevert. Ik laat de foto’s voor zich spreken.

Donderdag ban ik naar een nomikai (飲み会) geweest. Wat zoveel betekent als elkaar ontmoeten en drinken. Ik was uitgenodigd op het appartement van 3 Japanse studentes van hier op de unief. Wel best speciale gevallen, maar ze zijn wel cool. Takae de meest excentrieke van al, staat meestal op de campus gekleed als een halve hippie een sigaretje te rollen. Niet bepaald een doorsnee Japanse. Ze geven elke week een feestje op hun appartement (wel eigen drank meebrengen). Deze week was er uitzonderlijk veel volk, een man of 20. Ik heb me echt goed geamuseerd, de ochtend erna wel minder, ma soit.

Vrijdag was ik uitgenodigd op een tabehodai/nomihodai (食べ放題/飲み放題). Tabehodai = eten a gogo, nomihodai = drinken a gogo. Het was georganiseerd door de studenten Spaans. Glenda van bij mij op kot is Spaanstalig en vroeg of ik en nog een paar andere ook meegingen. Het was in een privé-tatami-kamer van een restaurant ergens in Umeda (’t centrum). Het eten was niet zo speciaal, maar ik had meer het idee dat het om de alcohol ging. Hoewel ik me goed heb gedragen hoor.

Zaterdag heb ik tot een stuk in de namiddag geslapen. In de late namiddag ben ik weeral naar Umeda gegaan om te gaan eten met Emanuela (It), Elizabeth (een Japanologe die in Leuven heeft gestudeerd) en haar Japanse vriend, Go en een Japanse vriendin van Emanuela, Ayumi. Ayumi is echt super grappig. Zaterdag had ze laarzen met zeer hoge hakken aan, met gevolg dat ze liep alsof ze net een fles wijn had leeggedronken en dan moet je nog weten dat ze niet stil kan praten, maar altijd roept. Het was de moeite hoor, maar ‘t is echt wel een lieve meid.

Dat was zowat men weekend. Volgende weekend is er veel gepland, waarschijnlijk zaterdag naar Kobe en zondag naar Kioto. Ik weet nu al, dat ik bekaf ga zijn, dus het kan wel even duren voor je iets van me hoort.

Ook heb ik nog 2 foto’s van het eten tijdens de studiereis, gepost. Heerlijk!

Nara 25 november 2007

Nara is een stad die bekendstaat om zijn tempels en ligt op twee uur sporen van Minoh. Nara is dan ook ideaal voor een daguitstapje. Samen met 6 kotgenoten ben ik vroeg in de ochtend vertrokken. Ik had de trip een beetje voorbereid, maar met 7 is het natuurlijk onmogelijk om te houden aan een schema. Het begon al tijdens de treinreis, we moesten 3 keer overstappen. In het station waar we de eerste keer moesten overstappen, wou Robert, net voor de trein kwam, nog snel even zijn blikje wegwerpen, met gevolg dat de deuren voor zijn neus slootten. Er zat niet anders op, dan te wachten tot hij met de volgende trein aankwam. Gelukkig rijdt de monorail om het kwartier, dus al bij al viel het nog mee. De trein naar Nara vertrok in Osaka-station, een van de drukste stations van de stad. Het was inderdaad druk, hoewel het nog geen eens spits was.

 

Onze eerste stop was de Horyuji (法隆寺), een tempel waarvan enkele gebouwen tot de oudste houten gebouwen ter wereld behoren, en geklasseerd is al Unesco werelderfgoed. Eigenlijk viel die een beetje tegen, er waren zeker interessante gebouwen, maar die waren niet allemaal zou oud, en zelf de oudste waren niet volledig oud. Ze is de centrale pilaar van de pagode geveld in 594, maar niet de hele constructie dateert van 594. Maar al bij al, heb ik geen spijt van naar de Horyuji te zijn gegaan. Het blijft een ‘must see’ voor elke Japanreiziger.

 

Daarna zijn we naar Nara park (奈良公園) gegaan. Het park staat bekend om zijn tamme herten, en niet een paar maar honderden. Er worden zelf snoepjes verkocht die gebaseerd zijn op hertenkeutels. In het park zijn 2 tempels en een shintoheiligdom te bezichtigen. Ik had ze graag allemaal bezichtigd, maar uiteindelijk is het enkel de Todaiji (東大寺) geworden. Todaiji betekent grote westelijke tempel, en groot is hij. De grote boeddhahal is 48,74 meter hoog en 57 meter breed, wat de grote boeddhahal het grootste houten gebouw ter wereld maakt. In het gebouw staat een enorm boeddhabeeld. Allemaal zeer impressionant.

 

Aangezien het al eind november is, en dus vroeg donker wordt, sloot alles al zeer vroeg. Na de Todaji hebben we nog wat souvenirwinkeltjes bezocht en dan de trein naar huis genomen.

 

Natuurlijk heb ik een aantal foto’s genomen. Ik moet toegeven dat ik behoorlijk slecht heb gefotografeerd. Mijn camera stond op de verkeerde modus, wat ik te laat opmerkte. Maar ja, hier zijn ze.

Foto’s 20 november 2007

Ik heb de afgelopen weken al een aantal links naar mij fotoalbum geplaatst. Een aantal daarvan waren niet correct, daarom zet ik ze hier allemaal op een rijtje.

Studiereis 14 november 2007

Ik had het al aangekondigd in men vorig bericht: de (studie)reis!

Donderdag en vrijdag ben ik naar de noordwestkust van Japan geweest. Het was een reis georganiseerd (en gesubsidieerd) door de universiteit. We zijn donderdag ochtend met de bus vertrokken, de reis was niet zo heel interessant, omdat het zicht vanop de autosnelweg eerder saai te noemen was. Na een uur of 4 zijn we gestopt bij de “Eiheiji” (de tempel van de eeuwige vrede, 永平寺). Het is een van de grotere boeddhistische tempels van het land. De tempel was echt wel de moeite waard, zeker nu de bladeren van de bomen hun herfsttinten hebben gekregen.

De foto’s

Daarna zijn we naar het hotel gegaan. Het hotel was een traditioneel Japans hotel (ryokan). Wat dus betekent dat je op een futon slaapt. In het hotel was ook een onsen (warmwaterbron). Bijna iedereen bleek het geweldig te vinden, maar eigenlijk was het voor mij niet veel meer dan een bad met warm water. Volgens de traditie moest je er een keer voor het avondmaal, na het avondmaal en in de morgen in gaan. Maar na een keertje een kwartier in het warme water te hebben gezeten, had ik het toch wel gehad.

Het eten in het hotel was geweldig. Een uitgebreid Japans diner en ontbijt waren inbegrepen in de prijs. En zeker de moeite waard. Het diner alleen al kostte meer dan wat we hebben betaald voor de hele reis.

Foto’s volgen later

De dag daarna zijn we met een aanzienlijke kater naar een zogenaamd “traditioneel Japans dorp” geweest. Eigenlijk was het een soort van park met souvenirwinkels. En niet een paar winkeltjes, maar alleen maar winkels met “Japanse producten” (Hoewel dat op de onderkant wel “made in China” stond geschreven).

Foto’s

Vervolgens zijn we naar zee gegaan, om daar een rotsformatie te bezichtigen. Deze stond bovendien bekend als de meest befaamde zelfmoordplek van de regio (dit is Japan weet je). Het was best wel de moeite, wel een beetje veel wind.

En weer wat fotootjes

Ja het is aan de foto’s te zien, ik moest dringend naar de kapper. Een vriend van een vriendin van een Koreaans meisje van bij mij op kot runt een zaak. Dus ben ik samen met dat meisje gegaan. Ze vertelde me pas later dat het aan de andere kant van de stad was, en het dus anderhalf uur duurde voordat we er waren. En dan nog maar te zwijgen over de snelheid van de kapper. Bij mij heeft het een uur geduurd bij haar anderhalf uur. Na bijna 3 uur zijn we maar iets gaan eten en naar huis gegaan. 7 uur later en €50 armer was ik terug thuis, maar wel met een nieuwe haarsnit. Niet dat die zo geweldig is, eerder gewoon te noemen. Maar in een land waar de meeste jongeren gekleurd haar met een permanent hebben, ben ik blij dat ik met een normaal kapsel buiten kwam.

En bij een nieuwe haarsnit hoort natuurlijk een nieuwe outfit. Dus zondag ben ik gaan shoppen met twee Koreaanse meiden. Wat uiteindelijk best wel meeviel, wat een geluk dat ze bijna aan hun visa-kredietlimiet zaten. We waren naar het grootwarenhuis geweest met de meer “trendy kleding”. Maar wat trendy in Japan is, is voor ons knotsgek, best wel interessant. Volgende keer neem ik zeker mijn camera mee. Nadien zijn we gaan eten in (hoe kan het ook anders) een Koreaans restaurant. Koreaans eten is normaal heel pikant, maar hetgeen ik heb gegeten was eigenlijk helemaal niet pikant. Ik weet niet meer hoe het heette, maar het was een gloeiend hete kom, met rijst, groeten en een ei, dat je zelf al roerend bakte. Best wel o.k. Ook hier heb ik geen foto’s van.

Dat was zowat mijn weekend. De rest van de week niet veel speciaals. Vrijdag komt er wel een zware dag. Eerst moet ik een presentatie geven (Gelukkig niet in het Japans, maar in het Engels). Ik ga praten over de België, ja niet over Japan. Waarschijnlijk vooral over de staatsstructuur en de economische aspecten van een theoretische splitsing. En dan een veel te moeilijke kanji test, waarvoor ik kanji moet leren die veel Japanners nog niet eens kennen. (Zoals 虞 enz.) Maar ja, Shaanainaa (niets aan te doen, しゃあないなあ), zoals ze hier in Osaka zeggen.

low budget hotel in Osaka 20 september 2007

Japan wordt nog steeds beschouwd als een zeer duur land, toch is dit niet meer volledig waar. De Yen heeft in 3 jaar tijd meer dan 25% van zijn waarde ten opzichte van de Euro verloren. Dit maakt dus dat alles een stuk goedkoper is geworden. Los van dat, zijn er de laatste jaren steeds meer backpacker-hotels gekomen. Deze zijn een stuk goedkoper dan een gewoon hotel.

In mijn eerste bericht heb ik geschreven, dat ik 2 dagen te vroeg aankom. Dit komt omdat ik al een vlucht geboekt had voor ik pas echt zeker was, wanneer ik daar verwacht zou worden. Dus moest ik wel een hotel gaan zoeken. Na een beetje Google-werk ben ik op de site van “Hotel Chuo” terechtgekomen. Een hotel in het zuiden van het stadscentrum van Osaka.

Het is zeker niet luxueus en groot, en het is gelegen in een minder aantrekkelijk buurt van Osaka. Maar het ziet er toch allemaal netjes uit, en er is zelfs Internetaansluiting op elke kamer aanwezig. En het belangrijkste: voor een kamer met ontbijt betaal ik slecht ¥ 2900 (€18). Japen een zeer duur land? Toch niet!

Minoh 19 september 2007

Minoh (箕面市, Minōshi) is de stad, waar de universiteit waar ik ga studeren is gelegen. Het is een stadje op ongeveer 15 km van het stadscentrum van Osaka. Het ligt tussen Kobe en Kioto in. Omdat Minoh een stuk van Osaka centrum is verwijderd, reikt de metro niet tot daar. Maar er is sinds kort wel een monorailstation, op 10 minuten wandelen van de campus, gekomen. Zo is het nog mogelijk om redelijk snel in Osaka te geraken. (In het bericht over de unief, staat er een foto van de monorail met op de achtergrond de campus.)

Ondanks dat er best wel veel mensen wonen, is het niet bepaald een bruisende stad. Het is eerder een zogenaamde slaapstad. Mensen wonen hier enkel, en voor al de rest gaan ze naar Osaka stad. Toch wil ik niet de indruk geven dat Minoh de middle of nowhere is. Onze goede vrienden van Carrefour zijn er zelfs gevestigd. En zoals in deze blog te lezen valt, zal ik er wel aan mijn nodige voorraad chocolade geraken. Hoewel €2 voor een piepklein potje Nutella niet echt goedkoop is.

 

Enkele cijfertjes:
Bevolking: 127,553 (1/1/07)
Klimaat (2005):
neerslag: 1,078 mm (Vlaanderen = 800mm)
Hoogste temp.: 37,1 (augustus)
Laagste temp.: -3,1 (februari, december)
Oppervlakte: 47,8 km²
Laagste punt: 46,2 m
Hoogste punt: 619,8 m

 

Wat valt er te doen?
Meiji no Mori Minō Quasi-National Park (明治の森箕面国定公園, Meiji no mori minō kokutei kōen). Het park van Minoh is een van de oudste nationale parken van Japan. Er wordt wel eens van België gezegd dat het een apenland is. Welja, Japan is dat zeker, en dat mag je letterlijk interpreteren. Het park huist namelijk een grote populatie wilde apen. Ook is er een prachtige waterval en zijn er een aantal tempels en heiligdommen te bezichtigen. In de herfst trekt het park veel bezoekers die komen kijken naar het verkleuren van de bladeren van de vele esdoorns. Website Minoh park (Japans)

Naast het park, is er in Minoh een hotel met een aantal warmwaterbronnen (温泉, onsen) website. Warmwaterbronnen zijn te vinden over heel Japan, en zeer populair als kuuroord.

 

Hier een link naar foto’s met tag Minoh op Technoratie. Je kunt er ook een aantal video’s bekijken.

 

Osaka 17 september 2007

Mocht ik een jaar geleden over Osaka (大阪市, Ōsaka-shi ) hebben gesproken, zouden de meesten niet weten waar dit is, nu dankzij het wereldkampioenschap atletiek is deze stad toch een beetje bekender geworden.

Osaka is na Tokio en Yokohama, Japan ’s op twee na grootste stad, en vormt samen met Kobe en Kioto de Kansai-agglomeratie, een van de dichtst bevolkte regio’s ter wereld met 19 220 000 inwoners.

Ik ben zelf nog nooit in Osaka geweest (ook niet in de rest van Japan, hoor), veel kan ik er dan ook niet over vertellen. Dus dan maar enkele fotootjes.

 

 

 

 

 

Maar Osaka is meer dan enkele glas en beton. Zo wordt Osaka beschouwd als centrum van de Japanse eetcultuur. Traditionele gerechten die je in Osaka kan vinden, zijn: Okonomiyaki en Takoyaki. Zelf ben ik verzot op de Japanse keuken, dus dat zit wel snor. Naast hun voorliefde voor eten schijnen Osaka-anen (?), wat meer gevat te zijn dan de tokio-ieten. Osaka staat dan ook bekend voor zijn komedianten duo’s (漫才 manzai).

 

 

 

 

Qua historische gebouwen is Osaka dan weer wat minder, toch is Osaka een van Japan ’s bekendste kastelen rijk. Het kasteel van Osaka (大坂城, Ōsaka jō) dateert van de 16^e eeuw.

 

 

 

 

 

Ook telt Osaka een aantal mooie moderne maar ook historische gebouwen, gezellig drukke winkelstraten, een aquarium, parken, heiligdommen, een dierentuin en veel meer. Ik zal er nog wel meer over bloggen als ik er eenmaal zelf ben geweest.

 

 

 

Meer weten over Japan en Osaka?
Wikipedia Japan

Wikipedia Osaka

Wikipedia Osaka Aquarium

Kasteel van Osaka

Webside Toersisme Osaka

ps.: Als je meer afbeeldingen wil zien, moet je ook eens kijken op de Engelse en Japanse Wikipedia-pagina’s. Vaak staan daar meer en andere foto’s op.