Ja, het heeft een tijdje geduurd, maar eindelijk ben ik met men laptop op het Internet Geraakt. Ik ga morgen een uitgebreider bericht en foto’s posten. Momenteel kan ik al wel zeggen dat alles goed gaat. Halve de problemen die er heersen tussen men computer en het draadloze netwerk. Ik ben er zeker van dat de universiteiten in pakweg Kazachstan een beter netwerk hebben dan de universiteit waar ik studeer.
De reis 1 oktober 2007
Op zich verschilde de reis naar Japan niet veel met een reis naar een ander land. Hoewel de vlucht naar Istambul wel iets speciaal is. Op internet sprak iemand over de unieke sfeer van Turkish airways, en ja, die is er zeker. Het begon al in Zaventem, zowel het Turkse als het Azerbaijaanse Volleybalteam (die allen ook naar Istambul moesten) had hun bagage in het midden van de rij om in te checken “gedropt”. En dan waren er nog een hele hoop problemen met hun tickets. Ik heb dan ook wel een uur staan aanschuiven. Maar ja, geen probleem. Dan op het vliegtuig: die volleybal teams hadden zoveel bagage bij, dat er niet genoeg plaats was om alles kwijt te kunnen. En dan komt de “Turkse sfeer”, zowat half het vliegtuig begint zich er mee te bemoeien, met een hoop discussies en verplaatsen van bagage tot gevolg. Uiteindelijk, een half uur te laat, is het vliegtuig opgestegen. Op het vliegtuig ben ik aan de praat geraakt met men buur, een Turk die op familiebezoek is geweest in Nederland. Hij sprak best wel goed Nederlands. Toen dat ze met drank kwamen vroeg ik wel bier ze bij hadden, Efes was het antwoord. Ik nam er maar eentje, mijn Turkse vriend zei dat het best wel lekker is, “een beetje als Heineken” zei hij. En spijtig genoeg had hij nog gelijk ook. Gortig bier. Dan kwam het eten, vlees, leuk. Ze wisten op het vliegtuig niets van mijn voorkeur voor vegetarisch eten. Het heeft bovendien nog even geduurd voor ze het doorhadden, de helft van de crew sprak nauwelijks Engels. De stewardess vroeg of ik pasta of kip wilde, ik zei vegitarier te zijn. Zij vroeg weer of ik pasta of kip wilde. Ik probeerde rustig uit te leggen dat ik vegetarische maaltijden heb gevraagd. En toen kwam er aan andere helpen. Uiteindelijk bleek bij de pasta geen vlees te zitten, dus dat viel toch al mee. Het was zelfs nog best te eten. Wat later riepen ze om, dat wegens het slecht weer iedereen moet gaan zitten, maar iedereen negeerde dat. Tijdens het dalen werd het nog eens gezegd, maar er blijven een paar gewoon over hun stoel hangen, om met diegenen die achter hun zit te praten. 10 min voor het landen besluiten ze toch maar te gaan zitten. En de stewardessen blijken dit perfect normaal te vinden.
Omdat we te laat zijn vertrokken in Brussel was ik natuurlijk ook te laat in Istambul. Daar moest ik eerst nog met een busje naar de arrival-terminal, om daar mijn ticket op te halen, en dan naar de vertrekhal. Mijn volgende vlucht was ondertussen al in een uurtje, dus ik had nog wel wat kunnen eten, maar ik had meer nood aan nicotine, dus ben ik maar voor een sigaret gegaan. In Istambul mocht je aan de gate nog roken, dat viel al mee. Maar ik had geen aansteker bij, omdat ik er van Turkisch airlines geen mocht meenemen. Ik ben dan maar vuur gaan vragen aan de Japanners. Ik had al van de eerste keer prijs. In het beleeft Japans vroeg ik aan een man, die Matsura bleek te heten, een vuurtje. Hij bood me een doosje lucifers aan, en hup met die sigaret. Natuurlijk vond Matsura-san het zo leuk dat ik Japanse praatte, dat hij gewoon bij mij aan de tafel is komen zitten. Hij vertelde me dat hij ooit in Luxemburg had gewerkt. En wou hij zijn zoon voorstellen die in Nederland iets met geneeskunde heeft gestudeerd. Best wel sympathieke mensen. Natuurlijk moesten er naamkaartjes worden uitgewisseld. Maar die heb ik niet, dus werd het maar een stukje papier. Hij benadrukte dat, als ik last zou hebben van een cultuurshock, ik altijd mag bellen. Ik weet niet echt wat ik daaronder moet verstaan, maar ja, ik zal zijn kaartje toch maar bijhouden. Dan op het vliegtuig zat ik tussen 2 Japanse meiden in die bijna de hele tijd hebben geslapen. Wat zeer vervelend was, omdat ik diegene links van mij steeds moest wakker maken als ik eens wou opstaan. Wat ik dan ook niet veel heb gedaan.
Op de luchthaven moest ik door de paspoort controle. Er stond aangegeven dat de buitenlanders ergens anders moesten aanschuiven, maar ik zag niet waar. Er was op dat moment zoveel volk dat de doorgang naar het gedeelte voor de buitenlanders vol Japanners stond, En toen kwam Matsura-san daar ineens tevoorschijn, die was me speciaal was komen zoeken om me naar de juiste plaats te brengen. Toen ik daar stond aan te schuiven, ben ik nog aan de praat geraakt met een Nederlander uit Curaçao. Hij was op weg naar een conferentie. Ook hier hadden naamkaartjes handig geweest. Maar toch weeral een kaartje bij.
En dan met de trein naar het hotel, na bijna 15 uur in beesten-class te hebben gezeten, was het ritje met sneltrein naar Osaka een verademing. Eindelijk rust, slechts 3 man in de wagon waar ik zat, en vooral veel beenruimte. De 200 yen (€1,30) voor de upgrade naar eerste klas was zijn geld dubbel en dik waard. De halte waar ik moest afstappen, een paar 100 meter van het hotel, was een heel andere wereld. Kamagasaki, zo heet de wijk, is zowat Japans meest bekende sloppenwijk. Mensen die op straat slapen, in kartonnen dozen of zelfgemaakt hutjes, zijn hier doodnormaal. Maar daarover morgen meer.
Wist je dat? (Een aantal minder bekende weetjes over Japan):
- Op de Japanse tv echt programma’s bestaan, waar het draait om wie de meeste bananen kan eten?
- Iemand van 35 kg, er in slaagde voor meer dan 7 kg bananen te eten?
- Zelf de douche in het hotel een display en knopjes heeft?
- Ik nu weet waarom er toiletten met ingebouwde bidet bestaan? Het toiletpapier in het hotel en op de luchthaven slechts uit een laag bestaat, daarom zelfs een bidet met veel knopjes waar je niets van afweet veiliger is, en best wel aangenaam!
- Japanse vrouwen echt niet met hakken kunnen lopen, en ze het toch bijna allemaal doen?
- Dat er Japanse meiden rondlopen die wel een halve centimeter rommel op hun nagels hebben geplakt?
- Enorm veel Japanse mannen hun wenkbrauwen epileren?
- Japanners echt niet het gedisciplineerde volk zijn dat iedereen denkt? In Osaka blijft meer dan de helft niet wachten voor een rood licht als er geen verkeer is.
- Ze hier hele vieze reclame hebben voor zalf tegen kloofjes in de huid boven je knokkels in je vingers?
- Dat er in het kraanwater hier in Kamagasaki, zoveel chloor zit, dat het bij het douchen lijkt dat je in een zwembad bent? En het enorm irriteert aan de ogen?
- Ik mijn mond na het tandenpoetsen daarom spoel met Evian?
- Je ook op de fiets kunt buigen?
- Ik er zeker van ben dat je binnen de Osaka loop line (een cirkel die een aantal treinstations met elkaar verbindt) nergens meer dan 50 meter moet lopen naar de dichtstbijzijnde drankautomaat.
- Het nog geen eens een halve dag heeft geduurd eer ik de eerste cosplay-meisjes ben tegengekomen.
- Ik weet waarom Japanners hun sigaret zo snel wegdoen? De filter van een Japanse sigaret is de helft langer dan een Gauilloises, dus sneller op.
Japanse uitspraak 22 september 2007
Omdat ik tot mijn vertrek niet echt veel te doen heb, en anders toch maar zenuwachtig zit te wezen, nog maar een berichtje.
Volgens mij is het Japans qua uitspraak best eenvoudig. O.k. de Japanse uitspraak heeft ook wel zijn moeilijkheden, maar toch, de basis is poepsimpel. Toch hoor ik regelmatig een foute uitspraak van Japanse woorden in de media. Het probleem zit hem in het omzetten (transcriptie) van Japanse karakters naar ons Romeins geschrift. Er zijn verschillende manieren om dit te doen. spijtig genoeg is er bij Japanse woorden die je dagdagelijks tegenkomt, niets waar je de uitspraak uit kunt afleiden. Aangezien het aan de transcriptie ligt kan ik hier weinig aan doen, maar hier toch al de juist uitspraak, van twee steden die vaak aan bod zijn gekomen:
v.b. .1: Osaka (oo-sa-ka)
In het Nederlands kennen we de open lettergrepen. (Een lange klinker wordt in een open lettergreep met een enkel teken geschreven.) Voor het Japans geld dit niet. Bij een lange klinker wordt deze verlengd door die dubbel te schrijven of te verlengen met een ander teken. Die verlenging schrijft men niet in het Nederlands, dus uiteindelijk zouden de “sa” en “ka” evengoed lang kunnen zijn, en de “o” dan weer kort. Maar het is dus oo-sa-ka en zeker niet oo-saa-ka.
v.b.2: Minoh (mie-noo)
Minoh, het stadje waar ik verblijf, is weer wat anders. Minoh is de officiële naam, maar voor Nederlandstaligen heeft die “h” weinig zin. Het is dan ook niet duidelijk hoe het wordt uitgesproken. De juiste uitspraak is mie-noo. Een “i” wordt uitgesproken zoals in “vies”(misschien wel iets korter) en niet zoals in “mis”.
Hoewel het Nederlands, Japanse woorden qua uitspraak niet veel verandert, zijn er toch woorden die anders worden uitgesproken/geschreven in het Nederlands. Zoals Tokio, wat in het Japans als Tokyo wordt geschreven/uitgesproken (= beide o’s lang, kyo wordt als kjo uitgesproken).
Ik betwijfel of mijn bericht veel opheldering heeft gebracht betreffende de uitspraak van de Japanse taal. Maar men bedoeling was eigenlijk niet meer dan uit te leggen hoe je Osaka en Minoh uitspreekt. 
P.S. Achter Japanse woorden heb ik af en toe, tussen haakjes het woord in Japanse karakters en daarachter de uitspraak geschreven. Als je de Japanse lettertypen niet heb geïnstalleerd ziet dit er een beetje raar uit, gewoon negeren zou ik zeggen. Ik doe dit vooral voor de (beginnende) studenten Japans en om zelf wat meer Japanse karakters te leren.
low budget hotel in Osaka 20 september 2007
Japan wordt nog steeds beschouwd als een zeer duur land, toch is dit niet meer volledig waar. De Yen heeft in 3 jaar tijd meer dan 25% van zijn waarde ten opzichte van de Euro verloren. Dit maakt dus dat alles een stuk goedkoper is geworden. Los van dat, zijn er de laatste jaren steeds meer backpacker-hotels gekomen. Deze zijn een stuk goedkoper dan een gewoon hotel.
In mijn eerste bericht heb ik geschreven, dat ik 2 dagen te vroeg aankom. Dit komt omdat ik al een vlucht geboekt had voor ik pas echt zeker was, wanneer ik daar verwacht zou worden. Dus moest ik wel een hotel gaan zoeken. Na een beetje Google-werk ben ik op de site van “Hotel Chuo” terechtgekomen. Een hotel in het zuiden van het stadscentrum van Osaka.
Het is zeker niet luxueus en groot, en het is gelegen in een minder aantrekkelijk buurt van Osaka. Maar het ziet er toch allemaal netjes uit, en er is zelfs Internetaansluiting op elke kamer aanwezig. En het belangrijkste: voor een kamer met ontbijt betaal ik slecht ¥ 2900 (€18). Japen een zeer duur land? Toch niet!
Minoh 19 september 2007
Minoh (箕面市, Minōshi) is de stad, waar de universiteit waar ik ga studeren is gelegen. Het is een stadje op ongeveer 15 km van het stadscentrum van Osaka. Het ligt tussen Kobe en Kioto in. Omdat Minoh een stuk van Osaka centrum is verwijderd, reikt de metro niet tot daar. Maar er is sinds kort wel een monorailstation, op 10 minuten wandelen van de campus, gekomen. Zo is het nog mogelijk om redelijk snel in Osaka te geraken. (In het bericht over de unief, staat er een foto van de monorail met op de achtergrond de campus.)
Ondanks dat er best wel veel mensen wonen, is het niet bepaald een bruisende stad. Het is eerder een zogenaamde slaapstad. Mensen wonen hier enkel, en voor al de rest gaan ze naar Osaka stad. Toch wil ik niet de indruk geven dat Minoh de middle of nowhere is. Onze goede vrienden van Carrefour zijn er zelfs gevestigd. En zoals in deze blog te lezen valt, zal ik er wel aan mijn nodige voorraad chocolade geraken. Hoewel €2 voor een piepklein potje Nutella niet echt goedkoop is.
Enkele cijfertjes:
Bevolking: 127,553 (1/1/07)
Klimaat (2005):
neerslag: 1,078 mm (Vlaanderen = 800mm)
Hoogste temp.: 37,1 (augustus)
Laagste temp.: -3,1 (februari, december)
Oppervlakte: 47,8 km²
Laagste punt: 46,2 m
Hoogste punt: 619,8 m
Wat valt er te doen?
Meiji no Mori Minō Quasi-National Park (明治の森箕面国定公園, Meiji no mori minō kokutei kōen). Het park van Minoh is een van de oudste nationale parken van Japan. Er wordt wel eens van België gezegd dat het een apenland is. Welja, Japan is dat zeker, en dat mag je letterlijk interpreteren. Het park huist namelijk een grote populatie wilde apen. Ook is er een prachtige waterval en zijn er een aantal tempels en heiligdommen te bezichtigen. In de herfst trekt het park veel bezoekers die komen kijken naar het verkleuren van de bladeren van de vele esdoorns. Website Minoh park (Japans)
Naast het park, is er in Minoh een hotel met een aantal warmwaterbronnen (温泉, onsen) website. Warmwaterbronnen zijn te vinden over heel Japan, en zeer populair als kuuroord.
Hier een link naar foto’s met tag Minoh op Technoratie. Je kunt er ook een aantal video’s bekijken.
Osaka 17 september 2007
Mocht ik een jaar geleden over Osaka (大阪市 Ōsaka-shi ) hebben gesproken, zouden de meesten niet weten waar dit is, nu dankzij het wereldkampioenschap atletiek is deze stad toch een beetje bekender geworden.
Osaka is na Tokio en Yokohama, Japan ’s op twee na grootste stad, en vormt samen met Kobe en Kioto de Kansai-agglomeratie, een van de dichtst bevolkte regio’s ter wereld met 19 220 000 inwoners.
Ik ben zelf nog nooit in Osaka geweest (ook niet in de rest van Japan, hoor), veel kan ik er dan ook niet over vertellen. Dus dan maar enkele fotootjes.
Maar Osaka is meer dan enkele glas en beton. Zo wordt Osaka beschouwd als centrum van de Japanse eetcultuur. Traditionele gerechten die je in Osaka kan vinden, zijn: Okonomiyaki en Takoyaki. Zelf ben ik verzot op de Japanse keuken, dus dat zit wel snor. Naast hun voorliefde voor eten schijnen Osaka-anen (?), wat meer gevat te zijn dan de tokio-ieten. Osaka staat dan ook bekend voor zijn komedianten duo’s (漫才 manzai).
Qua historische gebouwen is Osaka dan weer wat minder, toch is Osaka een van Japan ’s bekendste kastelen rijk. Het kasteel van Osaka (大坂城, Ōsaka jō) dateert van de 16e eeuw.
Ook telt Osaka een aantal mooie moderne maar ook historische gebouwen, gezellig drukke winkelstraten, een aquarium, parken, heiligdommen, een dierentuin en veel meer. Ik zal er nog wel meer over bloggen als ik er eenmaal zelf ben geweest.
Meer weten over Japan en Osaka?
Wikipedia Japan
ps.: Als je meer afbeeldingen wil zien, moet je ook eens kijken op de Engelse en Japanse Wikipedia-pagina’s. Vaak staan daar meer en andere foto’s op.
d’ Unief staat op den berg, halialo 9 september 2007
Toen ik te horen kreeg dat ik naar Gaidai ging, wist ik er niets over. Het eerste wat ik te weten ben gekomen, was dat ze ergens in een uithoek van Osaka op een berg stond. Het is geen universiteit zoals in Leuven die verspreid is over de stad. Er is één campus met een aantal hoge blokken and that’s it. Het is ook wel best een kleine universiteit, ongeveer 4000 studenten. (K.U.Leuven telt er meer dan 20000) Wat niet wil zeggen dat het een onbenullig universiteitje is. Professor Van De Walle heeft er onder andere ook gestudeerd. Dus dat klinkt al goed.
Ook men kot zal in een van de gebouwen op de campus zijn, dus ook al heb ik vroeg les, kan ik toch nog een beetje uitslapen. Maar dat gaat niet zo een probleem zijn. Het is niet dat ik in het centrum van Leuven zit, daarmee vergeleken is de campus ’s nachts redelijk dood. Het is er zelf zo stil dat er een hele hoop urban legends blijken te bestaan over studenten die zelfmoord hebben gepleegd en waarvan hun geest nog steeds op de campus ronddwaalt. Het zelfmoordcijfer van Gaidai blijkt het op een na hoogste te zijn van de Japanse universiteiten, Ja, ik heb het ook maar ergens gelezen. En een enkele student beschreef de dorm (studentenresitdentie) als “the dungeon”, echt waar. Maar het zal allemaal wel meevallen, ik hou wel van griezelverhalen.
Ah ja, ik heb de hele tijd over Osaka university of foreign studies en Gaidai gesproken, maar eigenlijk is deze pas gefuseerd met Osaka university of ook wel “Handai” genoemd. Maar op de site wordt nog altijd over Gaidai gesproken en ik vermoed dat iedereen dat ook nog doet.
De universiteit is gelegen in een randstad van Osaka, genaamd Minoh (箕面市, Minōshi). Het is dan ook een heel stuk tot het centrum van Osaka, een dikke 45 min. Dus even het stad ingaan, zal er niet inzitten. Volgende keer meer over Minoh en Osaka.
Hier nog wat Fotootjes en plattegrond van de campus, hier de Homepage van de universiteit.
Een maand voor vertrek 5 september 2007
Hier is het dan, men allereerste blogbericht. Zoals de titel het zegt, zit ik nog niet in Japan. Toch ben ik al een tijdje men vertrek aan het voorbereiden. Er zijn een hele hoop praktische zaken te regelen, voordat ik kan vertrekken. Paspoort en vliegticket heb ik al. Een enkeltje Brussel (28/09 17h35) – Istanbul (21h55 – 23h45) – Osaka (29/09 16h45). In totaal 16 uur en 10 min, al bij al nog en redelijk goede vlucht. Een visum heb ik nog niet, maar de nodige papieren heb ik hier liggen. Die moet ik enkel nog op het Japans consulaat in Brussel gaan afgeven en een paar dagen later men visum gaan ophalen, dan ben ik klaar om te vertrekken.
Ook heb ik al een kamer voor 2 dagen gereserveerd in een (jeugd)herberg, ik kom namelijk de 29e aan en word pas de 1e verwacht op de unief. Maar daarover later meer.
Ik ga proberen vanaf nu elke week een berichtje op men blog te plaatsen, over wat ik zoal meemaak of gewoon wat interessante weetjes over Japan.
